Километри одам, дале-далеку од тебе.. Џокси ѝ се обрати на ќерката, ги расплака сите

Наша сакана ќерко!

ПС1. Мислам дека ги делиме истите чувства со оние родители чии деца се заминати од своите огништа.

Не знам од каде да почнам, затоа што зборовите не можат целосно да ја опишат љубовта што ја чувствуваме кон тебе. Секој ден со тебе е дар, а твоето присуство во нашиот живот е најголемото богатство што можеме да го поседуваме.

Деновиве со мајка ти сме на седмо небо, и ти го чувствуваш тоа, ја приметуваш промената во нас, ведри, насмеани … неочекувано за тебе затоа што имаше страв дали ќе ни се допадне твојот избор на работа, животот, храната, но ти си се снашла баш онака како што си замислила. Тоа е она во што сакавме да се увериме и тоа по 8 долги години. Е сега сме малку помирни и спокојни.

Ако ти кажеме дека во нашиот свет дојде како зрак светлина, неочекувано, но прекрасно, нема да ни поверуваш. Од првиот миг кога те прегрнавме, и она “матенце, матенце“ знаев дека ништо повеќе нема да биде исто. Нашиот живот се промени засекогаш – затоа што, ти си нашата насмевка, нашата среќа и сила. Кога си тука, срцето ни е полно, кога те гледаме, светот ни е поубав.

Ти созреваше, а ние не можевме да гледаме како се развиваш, како стануваш свој човек. Далеку. Многу далеку. А толку си силна, самостојна и преполна со љубов во твојата растечка моќ да бидеш своја. Секоја твоја победа ни дава радост, а секоја твоја болка ни е како да ја чувствуваме во себе.

Ти ни ја даваш силата да веруваме во сè што е добро. Кога плачеш, срцето ни се кине, но кога се смееш, цел свет ни се осветлува. Ти си нашата светлина, нашиот пат, нашата инспирација и радост.

Било да си тука или не, ти секогаш ќе бидеш дел од нас. Без оглед на тоа колку ќе се надградуваш и колку далеку ќе одиш, секогаш ќе бидеш нашата Мала Тати, и нашата љубов за тебе никогаш нема да избледи. Ќе бидеме тука, за тебе, безусловно и засекогаш.

Ти си нашиот најголем подарок, и во нашите срца нема ништо поскапоцено од тебе. И секогаш имај на ум: без разлика што ќе ти донесе животот, ти си ценета, сакана и прекрасна – и остани таква каква што си.

Со овој престој во твојот дом, ти само ни го продолжи животот.

Те сакаме повеќе отколку што зборовите можат да кажат.

Твоите Тати и Мами.

ПС2. Сега една тројка да не доаѓаме трипати, џенем е.

Фејсбук-статус на Ѓорѓе Васиќ (ЏИНА ПАПАС ЏОКСИ), пејач и музичар

* Објавите во рубриката „Мислења“ се без новинарска интервенција и се независни од уредувачката политика на „Мастило.мк“

Следни Објави

Приказната на Марко ги расплака Македонците: Победа, но и голема битка

Не стивнуваат реакциите по финалната епизода на шоуто „Никогаш не е доцна“. Нашиот Кире Науновски од Свети Николе триумфираше на Фејсбук-гласањето. По победата им се заблагодари на сите кои верувале во него и го дале својот глас. Науновски и откри за што особено жали во врска со победничката вечер. „Сакам […]